Nieuwe media zijn vanaf hun opkomst begeleid door revolutionaire beloften en bedreigingen: hypertekst zou lezers veranderen in auteurs, digitale beelden zouden de waarheid en werkelijkheid ondermijnen, en online communicatie zou alle afstanden overbruggen. ‘Cyberspace’ werd gevierd dan wel gevreesd als immaterieel en autonoom, losgezongen van onze dagelijkse leefwereld. Na twee decennia ‘cyberrevolutie’ zijn nieuwe media vanzelfsprekend geworden en blijken zij allesbehalve immaterieel. Vanuit dat perspectief belicht de bundel Digital Material digitale culturen. De bijdragen onderzoeken onder meer computer games, mobiele communicatie, interfacemetaforen, weblogculturen, software ontwikkeling en digitale beeldproductie. Bij elkaar vormen zij een inspirerend theoretisch kader om de hedendaagse betekenis van nieuwe media te doorgronden.