De ideologie van het nationaalsocialisme heeft vanaf de jaren 30 tot en met het einde van de Tweede Wereldoorlog een onmiskenbare stempel gedrukt op alles wat in Europa plaatsvond. Aanhangers spanden zich in om de samenleving, en daarbij de cultuur, ingrijpend te hervormen. Ook nationaalsocialistische schrijvers droegen hun steentje daaraan bij.
Nederlandse nationaalsocialistische literatuur laat zien hoe de Duitse bezetter en zijn Nederlandse handlangers geprobeerd hebben de letterkunde naar hun hand te zetten. Repertoirevormers probeerden verschillende teksten en auteurs door censuur uit te bannen, terwijl schrijvers ook actief de ‘smaakmakers van de Nieuwe Orde’ propageerden. Met aandacht voor auteurs als Henri Bruning, Nico de Haas en Jan van der Made en uitgever George Kettmann biedt het boek een nieuw perspectief op de rol van letterkunde in tijden van oppressie.