De Duitse bezetter en zijn Nederlandse handlangers poogden gedurende de Tweede Wereldoorlog om de Nederlandse letterkunde naar hun hand te zetten. Ze trachtten verschillende teksten en auteurs door censuur uit te bannen, terwijl schrijvers ook actief de ‘smaakmakers van de Nieuwe Orde’ propageerden. Met aandacht voor auteurs als Henri Bruning en Jan van der Made en uitgever George Kettmann bestudeert Nederlandse nationaalsocialistische letterkunde welke activiteiten deze repertoirevormers in de aanloop naar en gedurende de bezettingstijd hebben ondernomen. Daarmee biedt het boek een nieuw perspectief op de rol van letterkunde in tijden van oppressie.
