In 1924 werd de eigenzinnige en omstreden schrijver, journalist en rechtsgeleerde Jacob Israël de Haan op klaarlichte dag vermoord. Een eeuw later blijkt hij actueler dan ooit. Zijn debuut Pijpelijntjes – vaak bestempeld als de eerste Nederlandse homoroman – roept nog steeds prikkelende vragen op over mannelijkheid, seksuele identiteit en homo-emancipatie. Als zionistisch geïnspireerd emigrant naar Palestina, alwaar hij steeds kritisch werd over de politiek van het zionisme, duikt De Haan regelmatig op in actuele discussies over het conflict in Gaza en Israël. Zijn talent om schandalen te veroorzaken zet aan tot reflectie op de werking van onze hedendaagse ‘schandaalcultuur’. En zijn intrigerende afterlife werpt een nieuw licht op de dynamiek van culturele herinnering: hoe manifesteert een schrijver zich honderd jaar na zijn dood in de publieke ruimte? Agnes Andeweg, Sven Vitse en Gaston Franssen buigen zich in dit themanummer van het academische tijdschrift Nederlandse letterkunde over deze kwesties. Welke vragen werpen werk en leven van De Haan op? En welke antwoorden heeft hij te bieden op de vragen van lezers uit de wereld van nu?